ŻYCZENIA

 Z okazji Dnia Edukacji Narodowej, wszystkim Nauczycielom, Pracownikom Administracji i Obsługi
pragnę złożyć serdeczne życzenia wytrwałości w Państwa powołaniu,
zdrowia i zadowolenia z realizacji zadań edukacyjnych.
Niech Państwa praca na rzecz młodego pokolenia przynosi jak najlepsze owoce oraz satysfakcję z realizacji swojej misji. Życzę wielu sukcesów, tych na płaszczyźnie zawodowej, jak i w życiu osobistym.

Dyrektor MP22
Halina Bista

Stewia – naturalna słodycz

Stewia rebaudiana Bertoni, częściej nazywana po prostu stewią, jest rośliną pochodzącą z Paragwaju, gdzie znana była od ponad 1000 lat jako naturalna substancja słodząca i lecznicza. Jednak stewię oraz jej słodkie właściwości po raz pierwszy w historii opisał szwajcarski botanik - Moises Santiago Bartoni w 1899 roku. Kolejnym krokiem było wyekstrahowanie z liści tej rośliny substancji, które odpowiadają za jej słodki smak, dokonali tego dwaj francuscy chemicy w 1931 roku. Wyekstrahowane substancje znamy obecnie pod nazwą stewiozyd i rebaudiozyd, należą one do grupy glikozydów. W krajach Unii Europejskiej glikozydy stewiolowe zostały dopuszczone do stosowania w 2011 roku, zgodnie z Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1131/2011 z dnia 11 listopada 2011 roku. Dzięki temu dziś możemy dostać ją bez problemu w sklepach ze zdrową żywnością, jak i niemalże we wszystkich hipermarketach.

Dlaczego powinniśmy sięgać po stewię?

• Ma zero kalorii, dzięki czemu pomaga w procesie odchudzania, dla porównania 1 gram cukru białego (sacharozy) dostarcza 4 kcal, podobnie jak aspartam. Ksylitol, który jest polecany jako zdrowy zamiennik cukru, również jest źródłem kalorii, dokładnie 2,4 kcal w 1 gramie.

• Nie podnosi poziomu glukozy we krwi, przez co idealnie nadaje się dla diabetyków.

• W przeciwieństwie do cukru jej spożycie nie zwiększa ryzyka otyłości, próchnicy jak i schorzeń dieto zależnych.

• Związki zawarte w liściach stewii wykazują potencjalne działanie hipotensyjne oraz przeciwcukrzycowe.

• Ostatnio pojawiły się też doniesienia potwierdzające jej możliwe działanie spazmolityczne i przeciwdrobnoustrojowe, co wykorzystywane jest m.in. w zapobieganiu próchnicy.

• Wbrew panującej opinii, cena stewii jest porównywalna do cukru. Stewia jest około 300 razy słodsza od cukru, wiec analogicznie używa się jej w znacznie mniejszych ilościach. Pomimo wyższej ceny stewii za małe opakowanie realnie nie jest ona droższa od cukru. Przykładowo opakowanie 25 g takiego słodzika pozwala zastąpić około 7,5 kg cukru – jak zatem widać koszty są zbliżone.

• Jej zaletą jest również stabilność w szerokim zakresie pH i temperatury. Jest odporna na wysoką temperaturę (nawet do 200 C), zatem może być używana do pieczenia i gotowania podczas gdy np. aspartam w wysokich temperaturach ulega rozkładowi i nie powinien być wykorzystywany w produktach ogrzewanych do wyższych temperatur.

• Stewii nie trzeba kupować, można ją wyhodować u siebie na podwórku w gruncie (wysiew w połowie maja) lub w doniczce w domu i mieć świeży naturalny słodzik przez cały rok.

Liście, proszek czy płyn. Co wybrać?

Słodzik stewiolowy na sklepowych półkach dostępny jest w wielu postaciach:

• świeże lub wysuszone liście – idealnie nadają się do osłodzenia herbaty, a także kawy (wówczas należy umieścić je w koszyczku i wyjąć przed piciem), zawierają około 10% glikozydów.
• proszek, tabletki, kryształki, płyn - zawierają one ekstrakt z liści w postaci glikozydów stewiolowych, dlatego też są znacznie słodsze od liści, używa się więc ich mniej. Mogą to być czyste ekstrakty nawet do 100% glikozydów, jednak należy zwracać uwagę na substancje dodatkowe –wypełniające, często dodawane do glikozydów.

Na co zwrócić uwagę podczas kupowania stewii

Wybierając produkt należy czytać skład i patrzeć na kaloryczność. Najlepiej kupować czyste glikozydy stewiolowe, bez jakichkolwiek dodatków, które mogą znacząco podnosić energetyczność takiego słodzika. Producenci często mieszają glikozydy stewiolowe z wypełniaczem nadającym objętości, np. maltodekstryną lub dekstrozą. Maltodekstryna podnosi kaloryczność takiego słodzika (100 g maltodekstryny to aż 397 kcal) oraz ma wysoki indeks glikemiczny, dlatego nie mogą jej spożywać diabetycy. Dekstroza z kolei działa identycznie jak glukoza, więc stewii, która ją zawiera również nie polecamy.

Nośnikiem glikozydów może być również erytrytol (naturalna substancja słodząca), który z kolei nie podnosi kaloryczności słodzika, a dodatkowo niweluje gorzkawy posmak – taki słodzik polecamy.

Stewia zbyt gorzka? Jest na to rada.

W liściach stewii występuje kilka glikozydów, jednak dwa z nich mają największe znaczenie. Pierwszy to stewiozyd, który występuje w liściach w największej ilości. Ma dosyć specyficzny, gorzkawy smak. Drugi to rebaudiozyd A, jest najsłodszym z glikozydów stewiolowych i charakteryzuje się najlepszym smakiem. Dlatego też osoby, którym przeszkadza gorzkawy posmak stewii powinny wybierać słodzik składający się z czystego rebaudiozydu A, lub tak jak wcześniej pisaliśmy, sięgać po glikozydy stewiolowe połączone z erytrytolem.

Mamy nadzieję, iż udało nam się nieco przybliżyć Państwu stewię i jej właściwości. Zachęcamy do sięgnięcia po nią podczas przygotowywania zdrowych słodkości lub zamiast cukru do herbaty. Polecamy wszystkim korzystanie z tej roślinnej słodyczy, ponieważ nie tylko pomaga ona utrzymać smukłą sylwetkę. Dodatkowo w przeciwieństwie do cukru nie wykazano aby miała jakikolwiek niekorzystny wpływ na zdrowie, a jak mogli Państwo przeczytać w naszym poprzednim artykule cukier spożywany w nadmiarze zdecydowanie niekorzystnie wpływa na nasz organizm.

Autor: mgr Marta Wojda, dietetyk, zespół Akademii Zdrowego Przedszkolaka

Zobacz również: Cukier - biała śmierć
Polecamy:

STEWIA W PŁYNIE 33% 60 ML - PLANTA DULCE

 CENA: 18,07 zł

STEWIA W TABLETKACH 40% 12 G / 200 SZTUK - PLANTA DULCE

CENA: 13,45 zł

STEWIA W PROSZKU 95% 30 G - PLANTA DULCE

CENA: 23,47 zł

Dziecko z ADHD - przyczyny i objawy nadpobudliwości psychoruchowej

Coraz częściej w naszym otoczeniu spotykamy się z dziećmi, które są nadmiernie ruchliwe, przesadnie gadatliwe, czy silnie reagujące emocjonalnie, niewspółmiernie do sytuacji. Praca z takimi dziećmi często dostarcza wielu problemów. Dzieci takie określane są jako trudne, niezdyscyplinowane, a także coraz częściej używamy określenia: dziecko nadpobudliwe.

 

Dziś wiemy już, że ADHD - hiperaktywność dzieci to nie tylko uciążliwa cecha charakteru. Obecnie problem ten dotyczy od 3 do 10 proc dzieci. Ale skąd się bierze nadpobudliwość psychoruchowa (ADHD) i jakie są jej objawy?

Co to jest ADHD?

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, czyli ADHD (ang. attention deficit hyperactivity disorder) jest zaburzeniem, które rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie i obejmuje trzy główne grupy objawów:
- nadmierną ruchliwość,
- zaburzenia koncentracji uwagi
- nadmierną impulsywność.

Zazwyczaj objawy są widoczne już między 5 a 7 rokiem życia, ale zdarza się, że rodzice dostrzegają je dopiero po rozpoczęciu przez dziecko nauki w szkole. Dzieci z ADHD nie odróżniają bodźców istotnych od nieistotnych. Stąd mówi się o deficycie uwagi, ponieważ mózg dziecka z ADHD nie potrafi odfiltrować informacji ważnych z całości napływających z otoczenia sygnałów różnego typu. Dzieci takie często nie reagują od razu na polecenie, bo jest to tylko jeden z wielu bodźców, które w danym momencie słyszą, podobnie jak rozmowę w sąsiednim pokoju, przejeżdżający za oknem samochód, czy kapiącą z kranu wodę. Ich uwaga jest rozproszona, nie potrafią wyselekcjonować tego, co w danej chwili jest istotne.

Rozpoznanie najczęściej następuje w 7 roku życia, jednakże już w niemowlęctwie pewne symptomy mogą sugerować cechy zespołu nadpobudliwości (duża płaczliwość, drażliwość, zaburzenia snu i łaknienia). W wieku przedszkolnym nie stawia się rozpoznania ADHD, gdyż podobne zachowania dzieci w tym okresie mieszczą się w granicach normy rozwojowej. Nadpobudliwość psychoruchowa częściej występuje u chłopców (3:1).

Jakie są objawy ADHD?

Rozpoznanie ADHD stawia się najczęściej na podstawie kryteriów diagnostycznych klasyfikacji ICD-10. Aby spełnić kryteria rozpoznania objawy muszą wystąpić przed 7 rokiem życia dziecka, trwać przez co najmniej 6 miesięcy, utrudniać codzienne funkcjonowanie i pojawiać się przynajmniej w dwóch różnych środowiskach, w których dziecko funkcjonuje (np. w domu i w szkole). Należy mieć także pewność, że nie są one częścią innego zaburzenia, na przykład autyzmu.
Objawy ADHD dzieli się na trzy główne grupy:

1. objawy nadruchliwości:

• wyraźny niepokój ruchowy,
• niemożność pozostawania w bezruchu nawet przez krótki czas,
• podrywanie się z miejsca,
• bezcelowe chodzenie,
• bieganie bez celu,
• raczej bieganie niż chodzenie,
• machanie rękami i nogami,
• gadatliwość,
• wpadanie na różne przedmioty,
• ciągłe wykonywanie nawet drobnych ruchów, np. bujanie się na krześle, bawienie się wszystkimi przedmiotami w zasięgu ręki.

2. objawy zaburzeń koncentracji uwagi:

• dziecko wygląda, jakby nie słuchało, co się do niego mówi; często trzeba kilkakrotnie powtórzyć komunikat lub polecenie, żeby dziecko zareagowało,
• ma trudności w postępowaniu według instrukcji, przerywa wykonywanie zadań lub obowiązków i nie kończy ich,
• gubi rzeczy i nie pamięta, gdzie zostawiło dany przedmiot,
• sprawia wrażenie nieobecnego, „bujającego w obłokach”,
• łatwo się rozprasza, na krótko się koncentruje, źle zapamiętuje szczegóły.

3. objawy nadmiernej impulsywności:

Nadmierna impulsywność to inaczej brak zdolności do odroczenia lub zahamowania reakcji. Przejawia się to w natychmiastowej realizacji pomysłów bez uprzedniego zastanowienia się nad skutkami swoich działań. Często pojawiają się takie zachowania jak:
• częste wtrącanie się w rozmowy innych osób,
• brak cierpliwości – dziecko nie potrafi czekać na nagrodę - gdy czegoś chce, to musi być „na już“,
• wybuchy złości i nadmierna irytacja,
• bezmyślność w działaniu – łatwo może zrobić coś głupiego lub niebezpiecznego,
• nieumyślne psucie zabawek.

Jakie są przyczyny ADHD?

Podstawowa przyczyna występowania ADHD w większości przypadków ma swoje podłoże w genach. Ponadto wpływ może mieć także: uszkodzenia centralnego układu nerwowego, na przykład w wyniku zespołu FAS, porażenie okołoporodowe.

ADHD nie jest konsekwencją błędów wychowawczych, jednakże niewłaściwe warunki środowiskowe mogą nasilać ADHD. Zaliczyć do nich możemy:
• brak jasnych norm i zasad,
• przemoc w rodzinie,
• alkoholizm,
• impulsywność dorosłych,
• częste zmiany partnerów przez rodziców, które powodują destabilizację oraz brak jednolitych postaw wychowawczych,
• atmosfera życia w domu rodzinnym kultura pożycia rodziców i pozostałych członków w rodzinie,
• stosunek odniesienia rodziców do dziecka i dziecka do rodziców oraz poczucie bezpieczeństwa dziecka w rodzinie,
• zaniedbania ekonomiczno-społeczne,
• skrajne postawy wychowawcze:
- zbyt swobodne podejście do wychowania, brak wyznaczonych dziecku granic, co prowadzi w konsekwencji do poczucia chaosu i braku poczucia tego, co jest dobre, a co złe,
- wroga kontrola, którą charakteryzuje przemoc psychiczna oraz fizyczna. Dziecko, żyjąc w poczuciu strachu oraz zagrożenia, często przenosi zachowania agresywne, których wyuczyło się w domu, na środowisko szkolne.

Dziecko, które ma predyspozycje genetyczne do wystąpienia ADHD, może ale nie musi zapaść na tę chorobę. Żyjąc w spokojnym, uporządkowanym świecie, jest po prostu energicznym i inteligentnym osobnikiem. Jednak, gdy dochodzą niesprzyjające warunki płynące z otoczenia, działają one na niego jak „wyzwalacze”, potęgujące wystąpienie zespołu nadpobudliwości. Mogą to być mniej lub bardziej traumatyczne sytuacje, które się pojawiają, np.:
• śmierć lub utrata bliskiej osoby, może być to również ukochane zwierzę, z którym dziecko się wychowywało,
• ciężka choroba dziecka lub kogoś z rodziny, poczucie silnego zagrożenia i brak bezpieczeństwa, związanego na przykład z utratą pracy przez któregoś z rodziców lub rozpadem ich związku,
• pojawienie się w rodzinie kolejnego dziecka,
• przeprowadzka, paradoksalnie czasami do lepszych warunków.

Jak pomóc dziecku z ADHD? Praktyczne wskazówki postępowania z dzieckiem nadpobudliwym przybliżę w kolejnym artykule.

Autor: Marta Cygan, psycholog, zespół Akademii Zdrowego Przedszkolaka

ZAPROSZENIE

Szanowni Państwo Dyrektorzy Szkół i Placówek w Katowicach ,

 

uprzejmie proszę o przekazanie zaproszenia Pana Prezydenta

do publicznej wiadomości w Waszych Szkołach i Placówkach .

 

Z poważaniem

 

Mieczysław Żyrek

 

 

SPECJALNE ZAPROSZENIE

DLA WSZYSTKICH KATOWICZAN

 

Prezydent Marcin Krupa

zaprasza serdecznie wszystkich katowiczan do wzięcia udziału

w Uroczystej Mszy św. dziękczynnej

w intencji mieszkańców miasta Katowice

z okazji 150 rocznicy uzyskania praw miejskich.

 

Mszę odprawi Metropolita Katowicki,  ks. Arcybiskup Wiktor Skworc

w najbliższą niedzielę, 4 października o godz. 12.00

w Archikatedrze p.w. Chrystusa Króla (Katowice, ul. Plebiscytowa 49a)

Z okazji 150-lecia nadania Katowicom praw miejskich, w niedzielę 4 października o godz. 12 w Katedrze Chrystusa Króla odprawiona zostanie specjalna Msza Święta. Celebrować ją będzie Metropolita Katowicki, Ksiądz Arcybiskup Wiktor Skworc, który wraz z wiernymi modlić się będzie w intencji mieszkańców miasta obchodzącego swój jubileusz.

Mszę Świętą poprzedzi występ Orkiestry Dętej Kopalni Katowice, która zagra na placu katedralnym. Jej muzyka towarzyszyć będzie uczestnikom Mszy Świętej także po zakończeniu uroczystości.

Na wszystkich czekać będzie także prezent od Miasta Katowice – tradycyjny śląski kołocz, którym będą częstowani po wyjściu z katedry.

KODEKS DOBREGO RODZICA

KRWISTY KOLOR KSIĘŻYCA 28 WRZEŚNIA 2015

Godzina 4:06 - Na zbliżeniu widać "krwisty" kolor Księżyca. Za kilka minut będzie całkowicie zacieniony.