NORMY ENERGETYCZNE DLA PRZEDSZKOLAKÓW

NORMY ENERGETYCZNE DLA DZIECI

Grupa wiekowa	Kcal/dobę
Dzieci 1- 3	1000kcal
Dzieci 4- 6	1400kcal

Posiłek	Energia Dzieci 1- 3 lat	Energia Dzieci 4- 6 lat
śniadanie 25-30% kalorii	250 - 300kcal	350-420kcal
Drugie śniadanie 5-10% kalorii	50-100kcal	70-140kcal
obiad 30-35% kalorii	30-350%	420-490kcal
podwieczorek 5-10% kalorii	50-100kcal	70-140kcal
kolacja 15-20%kalorii	150-200kcal	210-280kcal

PRZYKŁADOWY JADŁOSPIS

DZIEŃ PIERWSZY
Śniadanie: (380 kcal)	II Śniadanie: (188 kcal)	Obiad: (470 kcal)	Podwieczorek: (190 kcal)
Jogurt naturalny Z płatkami owsianymi jabłuszkiem i pestkami słonecznika.	Kanapki z polędwicą sopocką, sałatą i pomidorem	Zupa ogórkowa +gotowana pierś z indyka z brokułami i ryżem, wszystko pokropione oliwą z oliwek.	Kanapka z Serem twarogowym Chudym i miodem +szklanka Soku ze świeżych pomarańczy
Jogurt naturalny–200g Jabłko–180g Płatki kukurydziane–40g Pestki słonecznika–5g	Chleb żytni razowy–35g Masło do pieczywa–10g Sałata–15g Pół pomidora–30g Polędwica sopocka–20g	Mięso z piersi indyka, bez skóry –70g Oliwa z oliwek –12g Ryż–50g Brokuły-100g Zupa ogórkowa -250g	Chleb żytni razowy– 35g Ser twarogowy chudy–30g Łyżeczka miodu Sok–200ml
DZIEŃ DRUGI
Śniadanie: (400 kcal)	II Śniadanie: (188 kcal)	Obiad: (422 kcal)	Podwieczorek: (190 kcal)
Jajecznica z pomidorami, szczypiorkiem i szynką, pieczywo z masełkiem +3/4 szklanki mleka	Ryż z jabłkiem i cynamonem polany jogurtem	Dorsz Duszony z sosem jogurtowo-koperkowym, ziemniakami, marchewką z groszkiem +zupa pomidorowa 1jajo- 50g	Kisiel gruszkowy
jajo-50g Pomidor-40g pamiętamy o sparzeniu pomidora i zdjęciu skórki! Szczypiorek-5g Szynka drobiowa/z indyka-15g Grahamka-40g Masło-10g Mleko2%tł-200ml	Ryż brązowy (ew.kasza jaglana) 30g Jogurt naturalny-150g owoce-100g1małe jabłko/ 1garść truskawek	Filet z dorsza-60g Sok z 1 cytryny Czosnek przepuszczony Przez praskę Sól, pieprz, oliwa z oliwek-12g Ziemniaki -180g Marchewka 100g Groszek 30g Zupa pomidorowa 250g Sos jogurtowo-koperkowy: 3 łyżki jogurtu naturalnego 75g Świeży koperek 10g Otarta skórka z cytryny Filet z dorsza (lub innej dowolnej ryby) umyj, osusz papierowym ręcznikiem, posól, oprósz pieprzem, natrzyj czosnkiem i skrop obficie sokiem z cytryny. W garnku z grubym dnem rozgrzej oliwę z oliwek, Włóż rybę i Smaż przez około 2 minuty z każdej strony. Następnie podlej2-3 łyżkami wrzącej wody, Zmniejsz ogień i duś pod przykryciem Przez około 20 minut. Przygotuj lekki sos na bazie jogurtu naturalnego I świeżego koperku. Wymieszaj jogurt z posiekanym koperkiem i otartą skórką z cytryny. Gotowym sosem polej rybę.	Gruszka 130g Woda (100ml.) Mąka ziemniaczana 10g cynamon (na czubku łyżeczki) 2 goździki ewentualnie miód. Wlać wodę do garnka, zanim woda się zagotuje, Dodać mąki ziemniaczanej. Gruszkę zetrzeć na grubej tarce, Wrzucić do garnka, Dolać trochę wody jeśli potrzeba (woda powinna ledwo przykrywać owoce), Dodać goździki i cynamon i mieszać, aż się zagotuje I zgęstnieje. Kiedy przestygnie, można dodać miód, jeśli gruszka była zbyt kwaśna.
DZIEŃ TRZECI
Śniadanie: (327 kcal)	II Śniadanie: (97 kcal)	Obiad: (481 kcal)	Podwieczorek: (164 kcal)
Twarożek z Rzodkiewką i szczypiorkiem na grahamce	Maślanka z Selerem naciowym I papryką	Surówka z pora I jabłka, Kurczak w Sezamie z ryżem	Mandarynki z suszonymi śliwkami
Bułka grahamka-90g Ser twarogowy półtłusty-60g	Maślanka0,5% tłuszczu –200g Selernaciowy-45g Papryka-60g	1Jogurt naturalny-2 %tł 75g Mięso z piersi kurczaka bez skóry-70g Oliwa z oliwek 12g Ryż biały-50g Por-60g Szczypiorek-10g Jabłko-50g Sezam,nasiona10g Pora umyj, odetnij ciemnozielone części i końcówkę. Pozostaw tylko białą i jasnozieloną część. Pokrój na cienkie plasterki. Jabłko umyj, cieniutko obierz ze skórki i zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Wymieszaj z porem, dodaj posiekany szczypiorek. Polej jogurtem i przypraw dla smaku solą i pieprzem.	Mandarynki– 200g Suszone śliwki 30g
DZIEŃ CZWARTY
Śniadanie: (404 kcal)	II Śniadanie: (145 kcal)	Obiad: (427 kcal)	Podwieczorek: (159 kcal)
Kanapki z pastą rybną + kompot z wiśni	Sałatka z kaszą jaglaną, jarmużem, ogórkiem i pomidorem polana oliwą z oliwek.	Zapiekanka Makaronowa z warzywami	Jogurt z brzoskwiniami i płatkami migdałowymi
Jogurt naturalny2%tł 25g Ser twarogowy półtłusty-30g Jajo-50g Tuńczyk-30g Masło ekstra-10g Chleb żytni razowy-60g Cebula-30g Wiśnie -60g Jajka ugotować na twardo. Ostudzić i pokroić w drobną kostkę. Tuńczyka rozdrobnić, a cebulę pokroić w kosteczkę. Wszystkie składniki połączyć. na Koniec dodać jogurt wymieszany z serem twarogowym, pieprz i sól. Dobrze wymieszać. .	Kasza jaglana-30g Jarmuż-30g Ogórek-100g Pomidor-130g Jogurt naturalny 2%tłuszczu-50g Oliwa z oliwek 10g Makaron-70g Bakłażan-100g Cebula-40g Pomidor-100g	Jogurt naturalny 2%tłuszczu-100g Na patelni podsmażamy cebulę, bakłażana pokrojonego w cienkie paski i pomidory doprawiamy solą, pieprzem. W rondelku przygotowuje sos (wlewamy jogurt i dodajemy sól, pieprz, wyciśnięty czosnek). Kiedy wszystko już będzie gotowe na dno naczynia żaroodpornego układamy makaron, później warzywa polewamy sosem, potem znowu makaron. Przykrywamy naczynie folią i wkładamy do piekarnika na około20–30min	Brzoskwinia-90g Migdały-10g Jogurt naturalny2%tł 25g
DZIEŃ PIĄTY
Śniadanie: (385 kcal)	II Śniadanie: (128 kcal)	Obiad: (499 kcal)	Podwieczorek: (122 kcal)
Zupa mleczna; Bułeczka owsiana Z masłem, serem I papryką; Herbata z sokiem malinowym	koktajl owocowy	Klopsiki cielęce z kaszą gryczaną i warzywami	chleb żytni z dżemem
Mleko spożywcze 2% tłuszczu-200g Ser Edamski-15g Masło ekstra-10g Bułka grahamka 40g Płatki jęczmienne –15g Papryka czerwona -30g	Jogurt naturalny 2%-150g Malinyj–70g Maliny Jagody 50g	Oliwa z oliwek-12g Kasza gryczana 50g Kapusta pekińska-100g Ogórek-120g Pomidor-120g Rzodkiewka-30g Klopsiki cielęce mielone,duszone-70g	Chleb żytni wileński-35g Dżem truskawkowy niskosłodzony 30g

WITAJCIE PRZEDSZKOLAKI

WITAMY W PRZEDSZKOLU W NOWYM ROKU SZKOLNYM 2012/2013

Już pora wstać
by ruszyc z domu
przyjaciela spotkać znów...........

RAMOWY ROZKŁAD DNIA

RAMOWY ROZKŁAD DNIA

600–800	Schodzenie się dzieci. Stwarzanie warunków do zabaw odpowiadających zainteresowaniom dziecięcym. Gry i zabawy dydaktyczne, zabawy konstrukcyjne, tematyczne, badawcze itp. Oglądanie książek, albumów, czasopism dziecięcych. Prace porządkowe w sali.
800–815	Ćwiczenia poranne.
815 –830	Czynności higieniczne oraz przygotowanie do śniadania.
830–900	Śniadanie.
900–915	Przygotowania do zajęć.
915–1015	Zajęcia dydaktyczne, będące realizacją wybranych treści z programu wychowania przedszkolnego.
1015–1030	Przygotowania do wyjścia do ogrodu – czynności samoobsługowe.
1030–1130	Pobyt w ogrodzie – zabawy i gry ruchowe, obserwacje przyrodnicze, prace porządkowe i ogrodnicze, zabawy dowolne.
1130–1145	Powrót z ogrodu. W szatni czynności samoobsługowe.
1145–1200	W łazience czynności higieniczne oraz przygotowanie do obiadu.
1200–1245	Obiad.
1245-1300	Odpoczynek – słuchanie muzyki relaksacyjnej, bajek, wybranych pozycji z literatury dziecięcej.
1300–1410	Gry i zabawy dydaktyczne, zabawy konstrukcyjne, tematyczne, badawcze, zabawy ze śpiewem, działalność plastyczna, zabawy ruchowe. Zabawy dowolne w sali lub w ogrodzie przedszkolnym.
1410–1415	W łazience czynności higieniczne oraz przygotowanie do podwieczorku.
1415–1430	Podwieczorek.
1430–1700	Stwarzanie warunków do zabaw odpowiadających zainteresowaniom dzieci. Praca indywidualna i zespołowa w zależności od potrzeb i możliwości dzieci. Prace porządkowe w sali. W zależności od pory roku – zabawy dowolne w ogrodzie. Rozchodzenie się dzieci.

POKONYWANIE STRESU ADAPTACYJNEGO U DZIECI

>> Przedszkole >> O sposobach zmniejszania stresu adaptacyjnego u dzieci

O sposobach zmniejszania stresu adaptacyjnego u dzieci Młodsze przedszkolaki bronią się przed przebywaniem w obcym miejscu i nie pomagają zapewnienia: Niedługo przyjdę ….. Im dłużej dorosły tak mówi, tym gorzej. Wypowiadane słowa oznaczają dla dziecka jedno – obawę przed czymś nowym i niebezpiecznym. Dlatego wystraszony przedszkolak kurczowo trzyma się ręki mamy, płacze i błaga: Nie zostawiaj mnie …. Starsze dzieci podobnie przeżywają rozstanie z najbliższymi tylko nie manifestują swoich przeżyć tak ostro, jak ich młodsi koledzy. Są pełne niepokoju, spięte, mocno trzymają się ręki rodzica i starają się panować nad emocjami. Bólu spowodowanego rozstaniem nie da się uniknąć. Dziecko bez względu na wiek jeszcze długo źle będzie znosiło rozłąkę z rodzicami. Można złagodzić dziecięcy dramat, jeżeli system wychowawczy stosowany przez rodziców sprzyja dobremu przystosowaniu się dziecka do nowych warunków. Kłopot w tym, że skutki wychowania rodzinnego obserwuje się w momencie, gdy dziecko po raz pierwszy zjawia się w przedszkolu. Nie da się już cofnąć błędów wychowawczych i dziecko jest takie, jakie jest. Warto, więc skupić się na sposobach łagodzenia dramatu rozłąki i przystosowania się do nowych warunków. Oto kilka skutecznych sposobów rozwiązania tego problemu. Raz podjęta decyzja powinna być konsekwentnie realizowana Rodzice muszą być przekonani, że pójście dziecka do przedszkola jest decyzją najlepszą zarówno dla nich jak i dziecka. Nie mogą w obecności swojego dziecka analizować, rozważać, dyskutować a temat, które przedszkole jest dobre, a które złe lub w którym jest dobra pani, a w którym zła. Jeżeli chcemy, aby dziecko przyjęło naszą decyzję bezwzględnie nie możemy okazać mu naszego wahania i naszych wątpliwości. Nie należy też pytać dziecka trzyletniego a nawet czteroletniego: Czy chcesz chodzić do przedszkola?....., Czy chcesz w przedszkolu bawić się z dziećmi?..... A co zrobicie, gdy dziecko powie, że nie chce. Takich i podobnych pytań się małym dzieciom nie zadaje. Przecież to nie ono, tylko my dorośli, decydujemy o wszystkim, co jest dla niego dobre. Na pewno trzeba dziecko oswoić z myślą pójścia do przedszkola, do dzieci i cierpliwie tłumaczyć: Mama chodzi do pracy….. Tatuś też chodzi do pracy…... Siostra chodzi do szkoły a brat do żłobka…... W domu nikogo nie ma i dlatego ty musisz chodzić do przedszkola…... Pozytywnie nastaw dziecko do przedszkola Opowiadaj dziecku tylko dobrze o przedszkolu ( szczególnie akcentując słowo przedszkole) np. tak: W przedszkolu jest dużo dzieci, które się bawią kolorowymi zabawkami. Pani ogląda z dziećmi książeczki, czyta wierszyki, buduje z klocków wieże i garaże dla samochodów. W przedszkolu jest bardzo wesoło i przyjemnie, dlatego wszystkie dzieci chcą chodzić do przedszkola i ty też tam będziesz chodził. Bywa też tak, że rodzice nie radząc sobie z dziećmi w różnych sytuacjach, straszą przedszkolem i nauczycielką mówiąc: Nie chcesz to nie jedz, jak pójdziesz do przedszkola to ona (pani nauczycielka) wszystkiego cię nauczy – jedzenia też….. Zobaczysz, jak pójdziesz do przedszkola to szybko będziesz sprzątał zabawki i nikt ci nie pomoże…...Już niedługo pójdziesz do przedszkola i tam się nauczysz słuchać …. itp. Efekt takiego straszenia jest natychmiastowy – dziecko się uspokaja i grzecznie idzie z dorosłym. Dopiero w chwili, gdy trzeba je zostawić pod opieką osoby trzeciej w obcym miejscu dziecko pamiętając tamte zagrożenia broni się z całych sił, bo tamte „obietnice” potraktowało poważnie. Wypowiadanie takich uwag skutecznie zniechęci dzieci do nauczycielki i do przedszkola. Wywoła zupełnie niepotrzebnie dodatkowy stres utrudniający pierwsze kontakty z nauczycielką i nasili niepokój w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu. Dobrze jest też powiedzieć dziecku, kto będzie je zaprowadzał a kto odbierał i zawsze należy dotrzymywać słowa. Naucz dziecko samodzielności Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to duży stres. Przy braku samodzielności jeszcze bardziej nasilony. W dziecku pojawia się, więc niepokój: Czy pani tak, jak mama wytrze pupę?..... Czy podciągnie majtki….., Czy nakarmi?...., Czy ubierze w szatni ….? itd. Aby go, choć trochę zminimalizować należy zadbać o to, aby dziecko samo (na miarę swoich możliwości) radziło sobie w takich sytuacjach jak: zgłaszanie potrzeb fizjologicznych, samoobsługa w toalecie (wycieranie pupy, podciąganie majtek, spuszczanie wody), ubieranie się i rozbierania w sali (szatni) a także siedzenie podczas posiłku przy stole, trzymanie łyżki i jedzenie. Te czynności są do wykonania przez małe dziecko, o ile tylko pozwoli mu się je wykonywać w domu samodzielnie. Dlatego w pierwszych dniach pobytu dziecka w przedszkolu należy zadbać o wygodne luźne ubranie niewymagające zapinania guzików, pasków przy spodniach, zasuwania suwaków, sznurowania butów i wiązania ich na kokardki. Dobrze byłoby razem z dzieckiem wybrać rzeczy, które po raz pierwszy zabierze ze sobą do przedszkola (pidżama, kapcie) w tym także ulubioną maskotkę, która pomoże mu przetrwać ten trudny czas. Nie wprowadzaj atmosfery pośpiechu tylko czule, ale stanowczo żegnaj się z dzieckiem. Niewskazane jest przyprowadzanie dziecka do przedszkola w ostatniej chwili, gdyż pospiech podczas rozbierania i zniecierpliwienie temu towarzyszące wprowadzają dziecko w stan niepokoju i pobudzenia. Spiesząc się nie mamy czasu na uśmiech, ani na pochwałę. Sami je wtedy rozbieramy, sami układamy ubranka w szafce a potem dziwimy się i narzekamy, że dzieci samodzielnie nie podejmują takich działań. Przecież zachowując się w ten sposób skutecznie je do tego zniechęcamy. Pożegnanie z dzieckiem ma być czułe, ale krótkie. Nie należy pytać dziecka: Czy mogę już iść….., Szybciej się rozbieraj, bo zaraz idę ….... Dziecko nie ma poczucia czasu, dlatego zapewnienia typu: Zaraz po ciebie przyjdę…. Tyko chwilkę pobędziesz i zaraz wrócę …. Idę do sklepu żeby ci coś kupić …nie mają dla tak małego dziecka żadnego znaczenia. Zdecydowanie lepiej jest powiedzieć tak: Przyjdę po ciebie po leżakowaniu…. Jak zjesz podwieczorek będę na ciebie czekała w szatni…. Taka informacja jest dla dziecka zrozumiała, bo wie, że jak zje obiad, wstanie z leżaka to mama będzie na niego czekała. Bardzo ważne jest dotrzymywanie słowa. Daje ono dzieciom poczucie bezpieczeństwa i zarazem pewność, że rodzic przyjdzie. Dzieci o zachwianym poczuciu bezpieczeństwa w dramatyczny sposób rozstają się z najbliższymi i rozpacz trwa dużo dłużej. Przyzwyczajaj dziecko do przedszkola stopniowo Małe dzieci szybko się męczą z powodu nadmiaru wrażeń i hałasu. Dlatego do przedszkola należy je przygotowywać poprzez stopniowe wydłużanie czasu pobytu. Pamiętać trzeba jednak o tym, że nadejdzie taki dzień, w którym dziecko będzie musiało zostać dłużej przebrać się w pidżamkę i położyć się po raz pierwszy na leżaku. Nadejdzie taki dzień, w którym będą protestowały i płaczem wyrażały sprzeciw. Pluszowa zabawka pomoże przetrwać trudny czas Każde dziecko ma w domu swoją ukochaną pluszową zabawkę. Może jest nią pluszowy miś, sfatygowany koziołek, czarno – biały piesek z nadszarpniętym uchem. Łatwiej będzie przeżyć rozstanie z rodzicem i chętniej dziecko wejdzie do sali zabaw trzymając pod pachą swojego pluszaka. Zabawka będzie przypominała dom rodzinny. Pamiętać należy o tym, żeby nie wsuwać do kieszonki dziecka malutkiej zabaweczki np. z jajka niespodzianki łatwo można ją zgubić, połknąć i rozpacz się powtórzy. Do przedszkola również nie należy przynosić zabawek bardzo atrakcyjnych i zarazem drogich. Nauczycielka całą uwagę skupia przede wszystkim na dzieciach i nie może pilnować zabawek. Jeżeli w sali pojawia się jedna nowa i atrakcyjna zabawka wszystkie dzieci chcą się nią bawić oczywiście w tym samym czasie. Rodzą się wówczas konflikty a małym dzieciom trudno jest zrozumieć słowa: Poczekaj…, Za chwilę… Jak Kasia skończy zabawę to wtedy ty się pobawisz. Poświęć dziecku więcej czasu niż zwykle Pierwsze dni pobytu dziecka w przedszkolu to trudny okres dla rodziców i dzieci. Dlatego szczególnie w tym czasie należy dziecku okazać więcej zainteresowania niż zwykle. Trzymając na kolanach zapytać: Co robiłaś dzisiaj w przedszkolu?....., Z kim się bawiłeś?....., Jak na imię ma twój kolega?..... Odpowiedzi na pytania typu: Co dzisiaj jadłeś na obiad?....., Czy wszystko zjadłeś, co pani ci nałożyła?....., Czy pani cię karmiła?.... Dlaczego wszystkiego nie zjadłeś?.... itd. są ważne tylko dla rodziców nie dla dziecka. Dlatego proszę się nie dziwić, że ono nie potrafi na nie odpowiedzieć. Na te i inne pytania rzetelnie odpowie nauczycielka a więc ją o to pytaj. W rozmowie z dzieckiem nacisk należy położyć na jego samopoczucie w przedszkolu, relacje z kolegami, podejmowane zabawy oraz na zaradność życiową. W tym trudnym czasie należy okazywać dziecku w szczególny sposób zainteresowanie, miłość i czułość. Częściej niż zwykle należy je przytulać, wyrażać zadowolenie z najdrobniejszych osiągnięć, ale nie nagradzać kupując kolejną zabawkę. Nauczyciel przedszkola zna twoje dziecko - rozmawiaj z nim i ufaj mu. Dzieci po powrocie z przedszkola najczęściej opowiadają o różnych wydarzeniach, które miały miejsce w przedszkolu. Słuchaj wszystkiego z uwagą, ale nie komentuj, nie pouczaj. Porozmawiaj z nauczycielką, jeżeli pewne fakty i zdarzenia budzą twoje wątpliwości, wydają ci się niewiarygodne albo cię cieszą. Niektóre dzieci mają wybujałą wyobraźnię i rozbudzoną fantazję. Dlatego weź poprawkę na to, co dziecko opowiada. Na pewno nie kłamie, ale w razie wątpliwości skonfrontuj to, co wiesz z nauczycielką. Ona udzieli ci informacji o twoim dziecku, jego rozwoju, postępach, kłopotach edukacyjnych i zachowaniu. Pomoże w ustaleniu przyczyn, doradzi jak im zaradzić a potem wspólnie ustalicie jednolity sposób postępowania. Tylko współpraca z nauczycielką oparta na wzajemnym zaufaniu przyniesie oczekiwane rezultaty. Zarówno młodszym przedszkolakom jak i starszym dzieciom trudno przystosować się do nowej sytuacji i nowych warunków. Mam nadzieję, że te rady i wskazówki pomogą przetrwać ten trudny dla wszystkich czas. Sukcesem dla rodziców i nauczycieli będzie ich skuteczność. Ewa Zielińska - wieloletnia nauczycielka wychowania przedszkolnego. Współautorka programów edukacyjnych, publikacji dla nauczycieli, pakietów pomocy i zabawek edukacyjnych dla dzieci oraz artykułów dla rodziców

Artykuły z 25.05.2012. Ekspert: Aleksandra Gasińska, opublikowane w kategorii Wychowanie i edukacja

Na czym polega mądre nagradzanie i karanie dziecka

Kary i nagrody są najstarszym narzędziem wychowawczym wykorzystywanym przez rodziców, nauczycieli i opiekunów wobec dzieci. W ten sposób dziecko uczy się co jest dobre, a co złe. Musimy zdać sobie sprawę, że to my dorośli mamy największy wpływ na kształtowanie osobowości naszych dzieci. Jasno stawiane wymagania i poczucie bezpieczeństwa to fundamenty przy kształtowania charakteru naszego dziecka. Każda pochwała prowadzi do pogłębienia dobrego zachowania, zachęca do podjęcia trudniejszego zadania, umacnia także wiarę we własne wartości, natomiast kara ma być formą odstraszania.

Nagradzanie dziecka

Nagradzać można na wiele sposobów, ale pamiętajmy by nie doprowadzić tylko i wyłącznie do materialnego nagradzania. Dzieci bardzo szybko się przyzwyczajają, co w konsekwencji może skończyć się na problemach związanych z nakłonieniem go do bezinteresownej pomocy czy działania.
Najbardziej polecaną przez psychologów i pedagogów jest sama pochwała. To ona daje postawę do budowania stabilnego poczucia własnej wartości. Prowadzi do kolejnych starań i wiary w swoje możliwości. Inną bardzo pożądaną nagrodą jest darzenie dziecka zaufaniem. Rodzi ono w dziecku przedsmak dorosłości, poprawę swojego samopoczucia i własnej wartości.

Karanie dziecka

Znacznie trudniej jest wymyślić rozsądną karę dla dziecka. Pamiętajmy, że mądrze i sprawiedliwie dobrana, bez użycia agresji prowadzi do dobrego wychowania i zapobiega powtórnemu powtórzeniu złego postępowania. Dziecko musi wiedzieć za co i dlaczego zostaje ukarane oraz jakiej zmiany zachowania od niego oczekujemy. Kara powinna być adekwatna do wieku dziecka. Nigdy nie można karać malucha, który zrobił coś niechcący.
Bicie nie jest formą kary. Pamiętajmy przemoc zawsze powoduje agresję, którą dziecko wcześniej czy później wyładuje.